De Trimaarzate, een stukje sociale geschiedenis tussen de akkers.

In onze beleving is het de eerste mooie zondag van het jaar. Echt warm is het nog niet, maar de zon schijnt en de wind valt voor de verandering ook best wel mee. We wandelen op de Trimaarzate en langs het pad bloeit een strook met paarse bloemetjes. Tussen de akkers staan paaslelies fier te pronken. De Trimaarzate is een wandel- en fietspad tussen Spiere en Avelgem, dat de route van de vroegere spoorlijn 85 volgt. Die spoorlijn werd in 1881 aangelegd tussen Avelgem en Herseaux. Ze vervoerde vooral Vlaamse trimaars, seizoens- en grensarbeiders, die uit armoede naar Frankrijk en Henegouwen trokken om er te gaan werken op het veld of in een fabriek. Voordien deden zij die tocht te voet. Net zoals grote multinationals hun fabrieken vandaag vestigen in o.a. Bangladesh, India en Taiwan, verplaatsten ook de Franse textielbaronnen hun fabriek na verloop van tijd naar Vlaanderen, waar goedkope arbeid te vinden was. De ‘werkmanstrein’ werd overbodig, waardoor het personentransport al in 1932 verdween. Toch duurde het tot 2006 voor ook het goederentransport volledig werd stilgelegd en de spoorlijn werd opgebroken.

 Vandaag is er weinig te merken van armoede in de streek. We wandelen tussen de akkers, langs grote moderne boerderijen en chique villa’s en op de flank van heuvelrug staat hier en daar een oude witgeschilderde hoeve. Behalve het pad door de oude spoorbedding herinnert niet veel aan de duizenden arbeiders die hier dagelijks de trein namen. Wandelaars en fietsers komen niet voor de interessante sociale geschiedenis van de streek, maar voor het mooie open landschap. Vol goede moed beginnen wij aan onze gezellige zondagnamiddagse wandeling. We vertrekken vanuit Spiere en wandelen tussen de Schelde en de centrale heuvelrug die de scheiding vormt tussen het stroomgebied van de Schelde en de Leie. Van bovenop de heuvelrug volgt het Kooigembos elke stap die we zetten en wat verder zien we het torentje van de kerk van Sint-Denijs piepen. In de verte kan je ook al het topje van de Kluisberg tussen de bomen ontwaren.

Ondanks het mooie weer is het hier niet de grote stormloop die je zou verwachten. Er passeren een aantal fietsende gezinnen, waarbij de kleintjes een extra duwtje in de rug nodig hebben. De oudere koppels op een elektrische fiets gaan een stuk sneller vooruit. Aan de hand van de kerktorentjes proberen we ons te oriënteren in het landschap. Het zijn er zóveel dat dat geen eenvoudige opdracht blijkt. “Dat is daar waarschijnlijk Helkijn. Of nee, misschien is het Pottes. Ligt dat kerktorentje nu voor de bomen die langs de Schelde staan, of erachter?” We besluiten straks met de auto langs de Schelde te rijden om zeker te zijn.  We wijken heel even af van het pad en komen uit bij een klein kappelletje voor de heilige Sint-Theresia. In plaats van één beeld van Sint-Theresia staat het kappelletje vol met alle heiligen die je maar kan bedenken. We herkennen er maar enkele van.

Tevreden met onze kleine ontdekking keren we terug naar het pad. Het zonnige terras van Café de France, op het vroeger stationsplein van Sint-Denijs, zit goed vol. Er hangt een uitgelaten sfeer en iedereen lijkt het naar zijn zin te hebben.  Dit is één van de weinige plekken waar je nog relicten van de spoorlijn kan terugvinden. Het perron en het stationsgebouw zijn verdwenen, maar er ligt nog een lange kasseistrook die vroeger als goederenkoer gebruikt werd. De recente vernieuwingen en een bakstenen constructie in het midden van het plein, doen denken aan het oude perron. Het is een ideale rustplek op je wandeling of fietstocht.

Vanaf Sint-Denijs loopt het pad een beetje omhoog, lichtjes de heuvelrug op, waardoor je heel wat verborgen schatten kan ontwaren in het landschap. In de verte ligt, verscholen tussen de bomen, het kasteel van Bossuit en een bordje naast het pad vertelt ons dat hier een project op poten werd gezet om voedsel en beschutting te voorzien voor akkervogels. Dat verklaart het vreemd strookje opschietende rodekolen een beetje verder langs het pad. Op wat duiven en eksters na zien we niet veel vogels. Honden daarentegen zijn er in overvloed. Van Duitse herders, tot Husky’s, Teckels en zelfs Chihuahua’s. De wandelaars die hier komen zijn vooral mensen uit de buurt die hun honden komen uitlaten. Wie goed kijkt kan nog heel wat andere dieren te spotten. In de verte zien we een haasje dat over een akker snelt en dan in één sprong over de gracht springt. Vroeger waren er veel meer, vertelt een voorbijganger ons. Vooral tijdens een vroege ochtendwandeling in de zomer kan je hier heel wat hazen over de velden zien rennen.

De spoorwegbrug die de treinen over het kanaal Kortrijk-Bossuit tilde, is afgebroken waardoor het pad in twee werd gekapt. Als je de volledige route wil doen moet je hier het kanaal afwandelen tot aan de Schelde. Deze 3 km ‘ommetoer’ is zeker met de fiets de moeite waard. Je komt uit op een overweldigende open ruimte met een enorme sluis en een prachtig zicht op de Schelde en het kleine stukje Henegouwen dat er achterligt. Te voet is het jammer genoeg wat ver als extraatje. We besluiten om te keren. We moeten tenslotte nog het hele stuk terug. Ondertussen zijn de meeste mensen al naar huis. Geen Chihuahua’s of fietsende kinderen meer. Het terras van Café de France is leeggelopen en de zon zakt steeds lager weg, het is tenslotte nog maar maart.

tekst: Margot Vanmarcke

Festival van het Landschap praktisch

Waar & Wanneer: 25-31/3 in Tiegem, 1/4-7/4 in Sint Denijs

Info & tickets: www.festivalvanhetlandschap.be

Created at: 29/03/2019

Reactie toevoegen

Reacties

Viagra Versandapotheke Zithromax Sharp Stomach Pain Where To Buy Generic Viagra In Edmonton <a href=http://cheapvia25mg.com>viagra</a> Kamagra Gel Forum Online Priligy Generic Priligy Rosario

UiT in zuidwest is een realisatie van zuidwest | www.zuidwest.be | alle rechten voorbehouden | privacyverklaring zuidwest | UiTPAS gebruiksvoorwaarden | UiTPAS privacybeleid