Hélène Devos

©Thomas Dhanens - Belgica

“Sinds rol in Belgica smaakt filmwerk zeker naar méér!”

Op enkele gastrollen in TV-series als De Ridder en Witse na, was de actrice Hélène Devos (°1989) nooit eerder op het witte doek te zien. Met de prent Belgica kwam daar verandering in. Ook volgens de grote filmkenners walst de bloedmooie krullebol Hélène als een heerlijke lentebries door de heftige film van Felix Van Groeningen. “Voor zover de drukke theateragenda het toelaat, smaakt filmwerk naar méér”, vertelde ons Hélène Devos, een rasechte Kortrijkse die nu in Antwerpen woont. Da’s wat dichter bij het TA-ensemble in Amsterdam waar ze als actrice in vaste loondienst is.

Hoe kwam je eigenlijk in de theaterwereld terecht?

“Al tijdens mijn studies aan het lyceum O.L.V. van Vlaanderen in mijn thuisstad Kortrijk, nam ik elke gelegenheid te baat om aan het schooltheater mee te doen. Daarna trok ik naar het stedelijk conservatorium, afdeling toneel. Amper vijftien of zestien was ik toen ik tweemaal de Kunstbende won. Hoewel ik geen afgelijnd plan had om een actrice te worden, liep ik rond met het gevoel van: dat is wat ik later moet doen! Ik had toen al door dat ik het ook kon. Dat ik mij daarin thuis zou voelen. Zelf ervoer ik het als een… openbaring!”

Een levensdroom zou snel werkelijkheid worden?

“Na mijn middelbare studies trok ik in 2007 naar het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen. Ik werd er meteen toegelaten en studeerde eraf in 2011. Niemand minder dan Ivo van Hove, thans directeur en regisseur van Toneelgroep Amsterdam (TA), zat bij ons op het Conservatorium op school als jury. Nadat ik zelf in deSingel, in zijn regie de creatie had gezien van Kreten en gefluister was ik daar zo van ondersteboven dat niets mij nog kon tegenhouden. Ik ging dadelijk bij TA aankloppen met de vraag of de mogelijkheid er was om bij hen stage te gaan lopen. Van Hove zei ja en ik ben daar uiteindelijk gebleven.”

Hélène Devos

Voor wat staat Toneelgroep Amsterdam?

“Het is het grootste gesubsidieerde theatergezelschap van Nederland en heeft op vandaag zo’n twintig acteurs in vaste dienst. Ik debuteerde er in Nooit van elkaar van Jon Fosse. Onder de leiding van regisseur Ivo van Hove maakt het gezelschap zowel in binnen- als buitenland vaak moderne ensceneringen van klassieke stukken. Daarnaast is er natuurlijk ook ruimte voor nieuw repertoire en cross-overs.”

Ben je ondertussen een op en top Nederlandse geworden?

“Niet direct hoor. Sinds ik er in vaste dienst ben woon ik in Amsterdam, maar regelmatig verblijf ik ook in Antwerpen waar ik mijn vriendje heb.”

Ben je dan nooit meer bij andere gezelschappen aan de slag?

“Nogal logisch dat in mijn contract staat dat ik geen theaterwerk voor derden mag doen. Enkel als er tijd voor over blijft mag filmwerk dan weer wel.”

Hoe ben je eigenlijk bij de cast van Belgica terecht gekomen?

“Ik schrok er behoorlijk van toen de makers van de film bij mij kwamen aankloppen met de vraag of ik bij Felix Van Groeningen op auditie wou komen. Dat was snel geklonken. Najaar 2014 ben ik voor de film gedurende vijftien draaidagen op locatie aan het werk geweest.”

©Thomas Dhanens - Belgica

Apetrots

Wat vind je zelf van de film?

“Ik ben best tevreden met het eindresultaat. Ook al bleef Belgica wat kijkcijfers betreft, tot op vandaag met zo’n 90.000 bezoekers enigszins beneden de verwachtingen. Zeker tegenover Felix vorige film The Broken Circle Breakdown die 400.000 toeschouwers lokte.”

Cijfers zijn voor een film toch niet altijd een graadmeter voor kwaliteit?

“Inderdaad. En ik bedenk nu plots dat het klimaat van de bomaanslagen er wel voor iets tussen kan zitten. Uit angst voor nieuwe aanslagen aarzelen sommigen misschien om net nu naar een bioscoopcomplex te gaan. Wat mij met Belgica vooral gelukkig maakt, is dat mijn debuut op het witte doek in mijn eigen West-Vlaamse moedertaal mocht. Zelf ben ik ook zwaar onder de indruk van de soundtrack, voor rekening van Soulwax. Ongelofelijk is dat daarvoor tien fictieve bands moesten samengesteld. Daarnaast vind ik de beide hoofdrollen van de broers, vertolkt door Tom Vermeir en Stef Aerts, fenomenaal.”

Wees niet bescheiden. Ook jij zette een schitterende vertolking neer! Mogen we jou in de toekomst nog es meer zien op het witte doek? Als steractrice in wording?

“Zelf vond ik het een heerlijk avontuur. Dus heel graag wil ik nog mij nog es voor een nieuwe film engageren maar dat is sneller gezegd dan gedaan. Ik hoop dat mijn filmdebuut ook bij andere regisseurs een belletje heeft doen rinkelen. Ik wacht alvast van uit Nederland waar ik nu woon, geduldig af wat de toekomst voor mij op dat vlak nog brengt!” 

Belgica kaapte al meteen een prijs weg voor de beste regie?

“Voor de makers van de film was het alvast een opsteker dat de film op het Sundance Filmfestival in de VS de prijs wegkaapte voor de beste regie. Toch niet min!”

Hoe internationaal is Toneelgroep A’dam?

“We reizen de hele wereld rond! Grappig maar net voor je mij belde voor dit interview was ik nog maar net terug uit Londen waar we hadden gespeeld. Dankzij het theater heb ik jaar in jaar uit een voor mij nieuw stukje wereld gezien: ik speelde al in New York, Taïwan, in Zuid-Amerika…. TA is nu eenmaal een buitengewoon internationaal gericht gezelschap.”

Hélène Devos

Tragikomedie

Waar ben je op dit eigenste moment mee bezig?

“Mijn volgende nieuwe productie wordt de tragikomedie Husbands and wives, waarvoor filmscripts van Woody Allen voor theater werden bewerkt. Met, naast mijzelf o.m. Halina Reijn, Ramsey Nasr en Robert de Hoog. Einde juni gaan we daarmee in première en ik kan nu al vertellen dat we er in januari van volgend jaar ook mee naar deSingel komen in Antwerpen.”

Hoe verklaar je zelf jouw succes in het theater?

“Nogal delicaat om van jezelf te zeggen hoe goed of slecht je bent in je vak. Wat ik wel weet, is dat ik zelf eerder een vrij angstig iemand was. Iemand die niet zo luidruchtig is. Telkens ik mag acteren, voel ik mij daarentegen zo vrij als wat.”

Slotvraag: hoe kijk je tegen het leven aan?

“Ik stel vast dat de mensen rondom mij het in vele gevallen moeilijk hebben om goed met elkaar te communiceren. Voor mij persoonlijk blijft het via mijn werk, een voortdurende uitdaging om goed met elkaar te communiceren. Mensen blijven voor mij het belangrijkste in het leven! Op één of andere manier heeft het theater wel mijn eigen leventje gered. Het liet mij immers toe om mijzelf te ontwikkelen en uiteindelijk te worden wie ik op vandaag ben: iemand die elke dag gelukkig door het leven gaat!”

Tekst: Bernard Vancraeynest

Foto's Belgica: © Thomas Dhanens


Er zit heel wat talent in Zuid-West-Vlaanderen! Ontdek hier meer UiTblinkers

Meer UiTblinkers

UiT in zuidwest is een realisatie van zuidwest | www.zuidwest.be | alle rechten voorbehouden | UiTPAS gebruiksvoorwaarden | UiTPAS privacybeleid