Dubbelinterview Jens Dendocker en Wouter Deprez

Wouter en Jens dragen hart op de tong

Jens Dendoncker (24) uit Moen ging in Eindhoven recent lopen met de jury- en de publieksprijs van de Culture Comedy Award, de belangrijkste wedstrijd voor wenkend talent in Nederland. Eerder scoorde hij ook al in de Humorklas van Radio 2. Niemand minder dan streekgenoot Wouter Deprez (40) die zowel als komiek en cabaretier de toon zet, stak Jens daarbij een helpende hand toe. Voor UiT redenen genoeg om zowel Wouter als Jens tot Uitblinkers uit te roepen. We deden dat tijdens een dubbelgesprek aan dezelfde gastentafel in Gent.

Wouter Deprez en Jens Dendoncker

Wat was je allereerste optreden als stand-up comedian?

Jens: Dat moet mijn deelname geweest zijn aan een humorwedstrijd, georganiseerd door de afdeling ‘cabaret en kleinkunst’ van de academie in Knokke-Heist. Van de acht deelnemers kwamen er liefst zes uit eenzelfde klas. Wees niet bang om jullie ziel en donkere gedachten te tonen, moet die hun leraar hebben gezegd. Drie van de zes deelnemers stonden dan ook met een zwarte urne op het podium!
Wouter(wat plagerig) Het moet daar wel bijzonder spannend geweest zijn of die drie urnes in de loop van de avond niet van eigenaar waren verwisseld!

Hoe kwam je dan verder in de wereld van de stand-up comedian terecht?

Jens: Eigenlijk langs een zijpoortje. Ik was een fervente muziekfan. Als presentator van rockrally’s en concertreeksen probeerde ik ook altijd iets grappigs in die aankondigingen te steken. Wanneer twee kennissen van mij uit Kortrijk van een leegstaand magazijn een soort try-outplek hadden gemaakt, probeerden ze er iedere maand iets te organiseren. Zo passeerden in ‘Het Magazijn’ naast mijzelf ook Henk Rijckaert en Steven Mahieu. Toen iemand van het Davidsfonds mij achteraf vroeg of ik dan geen avondvullend programma kon maken, zei ik onvoorwaardelijk "ja". Ook al had ik daar niet voldoende materiaal voor. Vier maanden later stond ik met mijn eigen programma op de planken van een parochiezaal in West-Vlaanderen. Die was wel voornamelijk gevuld met kennissen, familie en vrienden. Het werd een groot succes.
Wouter: Het kon natuurlijk ook pijnlijk stil zijn gebleven! Dat ze allemaal dachten ‘Wat staat die daar in godsnaam te doen! In één klap al je vrienden kwijt.

Wouter, hoe ben jij, nu al een ervaren rot in het vak, je carrière begonnen?

Wouter: Dat was begin 2000. Toen wist ik zelf nog niet goed waar stand-up-comedy juist voor stond. Ik wist niet eens wat het was. Dat was lang voor YouTube waarop je materiaal van over de hele wereld kon vinden. Wat mij vooral interesseerde was verteltheater. Denk maar aan monologen van een Eriek Verpale, aan een Josse De Pauw of Peter De Graef. Of aan Jan Decleir die de ‘Obscene Fabels’ van Dario Fo speelde. Mijn voorstellingen toen waren doorlopende verhalen. Wat ik nu bij voorkeur breng, is een mengeling van cabaret, stand-up, vertellingen, soms ook met muziek. Vroeger stond ik buiten het verhaal, nu kom ik liefst iets vertellen dat me zogezegd overkomt.

Vaak naar Nederland

Jullie treden allebei vaak in Nederland op: Jens als ontluikend talent in de finalistentour van de Culture Comedy Award en jij Wouter als ervaren cabaretier. Worden jullie daar naar waarde geschat?

Wouter: Wat is de waardemeter van een artiest? Dat kun je zeggen over een diamant omdat die een zeker karaat bezit. Wij zijn slechts waard wat het publiek vindt dat we waard zijn. Zo simpel is dat. Maar de Nederlanders hebben wel respect voor wat uit Vlaanderen komt. Ze vinden ons exotisch en verhalend, absurd en gelaagd. Anders zouden ze ons niet vragen!

Blijft het jouw ambitie om de weg van stand-upper te blijven bewandelen?

Jens: Vergeleken met Wouter sta ik natuurlijk nog in de kinderschoenen. De pure stand-up performance is iets wat goed bij mijn aard past. Ik ben een nogal wispelturig iemand met veel uiteenlopende interesses. Ik werk ook heel associatief. Waar ik naar streef, is het brengen van een origineel verhaal dat net zo goed kan gaan over egels als over… boskabouters.

Slaat bij jullie soms nog de twijfel toe of het publiek je show wel zal lusten?

Wouter: Het heeft geen zin om te doen alsof je heel zeker bent, maar het heeft ook geen zin om te koketteren met die onzekerheid. Het is iets dat erbij hoort en waar je je niet moet door moet laten verlammen. Een dakwerker moet ook voorbij de hoogtevrees. Maar natuurlijk drijven we op bewijzen van goedkeuring. Zo ijdel zijn we wel.”
Jens (aanvullend): Voor de stand-upper die ik wil zijn, klinkt elke lachsalvo als een bevestiging. Als die er niet komen voelt dat verschrikkelijk aan!

Wie zijn voor jullie de collega’s waar je met ontzag naar op kijkt?

Wouter: Daar hoort voor mij in eigen land zeker Wim Helsen bij. Voor Nederland Theo Maassen. Zijn eerlijke onbeschaamdheid en zijn maatschappijkritiek in combinatie met zijn onnozelheid kan ik zeer smaken. Neem nu de lullige boodschap aan het adres van zijn lief dat hij voor haar iets kakt in de vorm van… een hartje! Dat soort zever na een wanhopige, maatschappijkritische uithaal, dat vind ik zeer grappig.

Radioprogramma

Slotvraagje: waarmee zijn elk van jullie momenteel bezig?

Wouter: Zoals je misschien weet heb ik eerder teksten geschreven voor de audio-gids bij de tentoonstelling van illustrator Carll Cneut in de Sint-Pietersabdij in Gent. We komen trouwens uit hetzelfde geboortedorp Geluwe. Nu hebben we bij die teksten muziek gemaakt wat een leuke cd moet opleveren. Ik ben ook aan het plannen om in het najaar opnieuw een radioprogramma te maken. Dat zal allicht een podcast worden. 
Jens: Ik ben de optredens aan het afwerken die de finalistentour van de Culture Comedy Award mij opleverde. Om sneller van uit Vlaanderen in Nederland te zijn, ben ik trouwens verhuisd naar Antwerpen. Daarnaast schrijf en brainstorm ik voor anderen.

Tekst: Bernard Vancraeynest 

Meer UiTblinkers

UiT in zuidwest is een realisatie van zuidwest | www.zuidwest.be | alle rechten voorbehouden | UiTPAS gebruiksvoorwaarden | UiTPAS privacybeleid